Het nieuwste boek van theatermaker en columnist Paulien Cornelisse is uit! Het heet En dan nog iets en het is een vervolg op haar eerder verschenen boek in 2010: Taal is zeg maar echt mijn ding. Kortweg gaat het over taal, eigenlijk over taalgebruik. De zin op de achterflap vat mooi samen waar het boek over gaat: ‘Niet over hoe mensen met elkaar zouden moeten praten, maar over hoe ze dat per ongeluk doen.’Het boek samenvatten zegt nog niets over wat ik er van vind. De combinatie van korte stukjes, herkenbare situaties en humor maken het boek voor mij hilarisch! Waarom? Nou bijvoorbeeld hierom:
‘Er is een aflevering van het reality programma Ik Vertrek, waarin een goeiïge man een hotel in Oostenrijk was begonnen. Dat was inmiddels al half mislukt, omdat het hotel boven op een berg lag waar niemand kwam. Vooral de dochter van de familie leed eronder: ‘Natelie zat op die berg gewoon helemaal weg te kwijlen.’ Wat een fantastisch woord! Waarom zeggen we niet allemaal ‘wegkwijlen’, in plaats van ‘wegkwijnen’? Wegkwijlen is zo veel beter en beeldender. Alsof je het uit pure depressie niet meer kunt opbrengen om te slikken, en al het kwijl maar gewoon naar buiten laat lopen. Boven op een berg. Nadat zijn dochter weggekwijld was, besloot dezelfde man een pension op te zetten in een dal. ‘En als mensen op internet dan zeggen, van, hun kunnen er helemaal niks van, nou, met dat soort mensen, daar lik ik echt mijn reet mee af.’ Alweer: zo mooi en zo beeldend. Inmiddels zeg ik het zelf ook zo, en dat bevalt me prima. ‘ (p. 22)Ik kwam niet meer bij van het lachen… een aanrader dus!
TROUW schrijft dat in een aantal moskeeën in Nederland door de imam in het Nederlands wordt gepreekt. Wat zegt dit over integratie of over de islam in Nederland? Dat is moeilijk te zeggen, aldus Nico Landman, docent islamitische studies aan de universiteit Utrecht.
